Moederschap heeft mij geleerd om anders naar tijd te kijken. Waar ik vroeger misschien dacht dat alles snel moest, dat dagen gevuld moesten zijn en dat er altijd iets bereikt moest worden, kijk ik nu vaak naar de kleine momenten. De momenten die eigenlijk zo gewoon lijken, maar later misschien de meest waardevolle herinneringen worden.
Voor mij betekent bewust moederschap vooral: aanwezig zijn. Echt bij mijn kinderen zijn. Luisteren wanneer ze iets willen vertellen, ze troosten wanneer ze verdriet hebben, ze vasthouden wanneer ze daar behoefte aan hebben en genieten van de tijd waarin ze nog zo klein zijn.
Het zijn de knuffels tussendoor. De handjes die mij zoeken. De momenten waarop ze dichtbij mij willen zijn. De zachte geluidjes, de lachjes en de kleine gesprekken die alleen wij begrijpen.
Ik geloof dat kinderen een sterke behoefte hebben aan verbinding en veiligheid. Daarom hebben wij ervoor gekozen om veel nabijheid te geven in de eerste jaren. Lang borstvoeding geven, samen slapen en veel lichamelijk contact zijn voor ons manieren geweest om onze kinderen te laten voelen: je bent veilig, je bent geliefd, ik ben er voor jou.
Een van de momenten waar ik misschien wel het meest van geniet, is wanneer mijn kinderen naast mij in slaap vallen. Hun kleine handjes die mij vasthouden, hun ontspannen gezichtjes wanneer ze helemaal tot rust komen. Op zulke momenten besef ik hoe bijzonder deze fase is.
Soms lijkt de wereld zo druk. Er zijn zoveel dingen die onze aandacht vragen, zoveel lijstjes die af moeten en zoveel verwachtingen. Maar wanneer ik daar lig met mijn kinderen naast mij, voelt alles ineens heel klein. Dan blijft er eigenlijk maar één ding over dat echt belangrijk is: zij.
Het moederschap heeft mij geleerd om meer te vertragen. Om niet alleen bezig te zijn met de volgende stap, maar om stil te staan bij waar we nu zijn. Want deze tijd komt nooit meer terug.
De kleine handjes worden ooit groter. De armpjes die nu nog om mij heen passen, zullen op een dag veranderen. De momenten waarop ze mij nodig hebben om te troosten, zullen langzaam minder worden.
Juist daarom wil ik deze jaren koesteren.
Niet omdat elke dag perfect is. Niet omdat moederschap altijd makkelijk is. Maar omdat deze gewone momenten zo kostbaar zijn. De knuffels, de tranen, het samen lachen, het samen groeien.
Bewust moederschap betekent voor mij niet dat ik alles perfect doe. Het betekent dat ik probeer aanwezig te zijn. Dat ik mijn kinderen zie, hoor en voel. Dat ik ruimte maak voor verbinding, ook wanneer het leven druk is.
Want uiteindelijk zijn het niet de grote dingen die ik later wil herinneren.
Het zijn deze kleine momenten.
De warme handjes.
De slaperige knuffels.
Het samen zijn.
De momenten die voorbijgaan voordat je beseft hoe bijzonder ze eigenlijk waren.
Reactie plaatsen
Reacties